O Concello de Cambados ten a súa sección a área da Muller e Igualdade conxelada dende o ano 2019.
Nela exponse ás actuacións que este concello impulsou en prol da igualdade, xustificándoas o sinalar a gravidade do problema da desigualdade entre mulleres e homes, e a importancia do papel da súa institución en impulsar os cambios necesarios para que a igualdade sexa real e efectiva.
Descoñecemos o motivo deste abandono. Por outra banda, seguen sendo moi activos nas redes sociais promovendo, entre outras cousas, actividades de contidos organizadas por transactivistas.
A fin de semana pasada anunciaron gravación dun podcast en directo o sábado 22 de febreiro. O título do evento foi «Desarmarizando o tempo. Historias perdidas, historias recuperadas».
Falouse da desigualdade e da opresión que sofren historicamente as mulleres? Non. Déuselles voz ás mulleres para falar da invisibilidade sufrida historicamente por máis da metade da poboación? Tampouco.
Tratábase dun evento organizado pola Consellería da Muller e Igualdade e a Deputación de Pontevedra no contexto do que eles chaman “Mes histórico de Lgbtiaq+».
Consideramos inaceptable que dende unha institución creada para corrixir a desigualdade que sofren as mulleres, se lle dea voz a persoas que cuestionan a definición da palabra muller en función do sexo, converténdoa nun conxunto de estereotipos sexistas.
Un dos oradores, Carlos Callón, recentemente fíxose coñecido en redes sociais antes da publicación do seu libro Vidas e historias LGBT da Idade Media. Os medios de comunicación difundiron unha suposta campaña de «acoso por transfobia».
O feito é que en redes sociais principalmente feministas cuestionaran a súa falta de cualificación para exercer como historiador e acusárono de invisibilizar a opresión das mulleres reescribindo a Historia, obviando que éstas tiveron que ocultar o seu sexo vestíndose con roupa masculina para ser libres da imposición de estereotipos sexistas.
En efecto, historiador é unha cualificación que non ten, e tal acoso non ocorreu, porque cuestionar non é acoso, nin é violencia.
Convertir en trans a mujeres del pasado que tuvieron que disfrazarse de hombres para escapar de un matrimonio o del encierro en un convento, es también borrar a las mujeres. La historia de unos no puede reescribirse destrozando la de todas.
— Contra El Borrado de las Mujeres (@ContraBorrado) January 16, 2025
Decir esto no es acoso. Es crítica…
Los medios nunca más tendreis credibilidad si seguís apoyando solo a quienes se sitúan a vuestro lado, como si el acoso fuese disculpable o merecido si se refiere a personas que no comparten vuestra postura. Eso no es periodismo, es falta de ética profesional.
— Juana Gallego (@juana_gallego) January 16, 2025
Outra das poñencias correu a cargo de Daniela Fernández, habitual neste tipo de eventos, promovendo o seu ensaio titulado A Defunción dos sexos: Disidentes sexuais na Galiza. Outro exemplo de revisionismo e borrado das mulleres.
Esta persoa tamén estivo na charla da semana anterior na Universidade de Santiago de Compostela, que xa denunciamos polo seu contido anticientífico.
E previamente, o pasado mes de maio de 2024 falou na primeira parte dunhas charlas organizadas por FOANPAS, a federación de ANPAS de Vigo, dirixida a familias e profesorado, titulada «Educar na diversidade I: A voltas co xénero».
Unha vez máis, contidos anticientíficos, manipulación emocional e terxiversación da teoría feminista para exalatar os contidos transxéneristas que se foron introducindo nas aulas nos últimos anos coa connivencia das institucións.
Como indicaba o seu título, esta charla foi a primeira parte dun total de dúas.
Compañeiras que estuvimos alí podemos afirmar que o éxito de audiencia foi maior na segunda parte, o que demostra o interese espertado e a capacidade de mobilización por parte do movemento feminista galego.
Na segunda edición, en cambio, púidose falar con rigor científico e perspectiva feminista de cómo as imposicións de xénero afectan á nosa mocidade a través de contidos que validan o dogma da identidade de xénero nas aulas.
Interviñeron as compañeiras da Plataforma do Feminismo Radical de Galicia e a súa presidenta encargouse de analizar as distintas opresións que as mulleres sofren por razón de seu sexo. Unha das nais de Amanda relatou cómo esta información chega ás súas fillas e convértese na válvula de escape para facer fronte ao seu malestar corporal, con consecuencias perigosas e irreversibles. Por último, Silvia Carrasco representou á asociación de docentes feministas Dofemco, que reclama a volta da coeducación ás aulas.
Este tipo de contidos son os que reivindicamos para a sociedade galega.
Denunciamos a falta de transparencia das institucións
Despois da primeira sesión na que Daniela Fernández promocionou a exposición “Sen cancelas”, compañeiras do Observatorio Feminista Galego fixemos unha solicitude oficial á Secretaría Xeral Técnica da Oficina de Cultura, Educación, Formación Profesional e Universidades. Nela solicitamos información a través do portal de transparencia sobre o financiamento público dos materiais desta exposición que consideramos anticientíficos e antifeministas, e que foron creados para ser expostas nos centros educativos.
O proceso habitual é que estas solicitudes sexan asignadas nos días seguintes á Secretaría correspondente, para a súa posterior xestión e resolución nun prazo de 30 días.
Nesta ocasión a petición foi arquivada sen xustificación algunha ás 5 horas de enviala.
Como xa vos contamos, dentro duns meses publicaremos o noso informe definitivo cunha análise detallada de como o transactivismo introduciuse nas aulas galegas mediante protocolos baseados no concepto da identidade de xénero.
A coeducación e a formación en igualdade polas institucións públicas foron suplantadas por contidos como estes, ocultando as voces das mulleres do pasado e do presente. Todo iso financiado e promovido por organismos públicos que deberían velar por elas.
Consideramos que isto é inaceptable. Se ti tamén o cres, podes enviar a túa queixa a: alcaldia@cambados.es
Deja una respuesta